Акцентот во македонскиот јазик
Акцент е нагласеното, посилно изговарање на еден слог во зборот. Слогот врз кој паѓа акцентот се вика акцентиран слог.
Македонскиот акцент е динамичен и определен.
Динамичен
акцент значи дека се одликува со силата на издишната струја, а
определен значи дека се наоѓа на точно определено место во зборот.
Местото на акцентот во македонскиот јазик е на третиот слог од крајот на зборот кај трисложните и повеќесложните зборови.
Правила за акцентирање
(* Во примерите акцентот е обележан со цртичка над самогласката.)
1. Кај трисложните и повеќесложните зборови акцентот стои на третиот слог од крајот на зборот.
На пр.: слаткáрница.
2. Кај двосложните зборови акцентот стои на почетниот слог од зборот.
На пр.: сéло.
3. Кај едносложните зборови акцентот стои на единствениот слог.
На пр.: сóн, дóм, бóл, вóл.
4.
Ако зборот се зголемува со додавање на претставки и наставки, акцентот
се поместува за да застане секогаш на третиот слог од крајот на зборот.
На пр.: грáд - грáди - и`зградба - изгрáдбата.